Een nieuwe lente en een nieuw geluid

Dit is de eerste zin van het bekende gedicht ‘Mei’ dat Herman Gorter in 1889 schreef. Deze zin verwoordt het gevoel dat mij in deze periode bekruipt, we zitten in een vervelende periode, maar de lente dient zich aan en er schijnt ook licht aan het einde van de tunnel te komen.
De donkere wolk van bezorgdheid lijkt op termijn dunner te worden, de kans dat het normale leven terugkeert wordt langzaamaan groter. We maken voor het eerst van ons leven een pandemie mee die een enorme impact heeft op ons bestaan. Maar we zitten niet stil, we proberen er het beste van te maken.

De  wetenschap maakt overuren om de pandemie te bestrijden en behaalt mooie successen, er zijn vaccins en er komen er nog meer. Onder aanvoering van het kabinet regelen we ons land zo in dat we verder kunnen ondanks de dreiging. Niet alles gaat goed en dit roept met regelmaat weerstand op. Dat is niet erg, het scherpt de geest. Zolang we de pandemie maar serieus nemen, ligt een oplossing in het verschiet.

Het onderwijs zal ook weer optimaal gaan functioneren, dat is een realistische ambitie. Natuurlijk zullen de ervaringen, tijdens deze pandemie opgedaan, impact hebben op de wijze waarop wij onderwijs verzorgen. We hebben ervaren dat het digitaliseren van werkzaamheden de effectiviteit kan verhogen, een ontwikkeling die we omarmen.

We hebben ook ervaren dat het gebruik van digitale technologie als zinvol ervaren wordt als we het in goede balans combineren met onderwijs waarbinnen mensen elkaar fysiek ontmoeten. Leren is en blijft een sociaal constructivistisch proces waarbij de ontmoeting van grote waarde is.

Ik hoop dat we in de komende jaren met elkaar de juiste balans kunnen vinden en hiervoor ook de juiste producten en diensten aan elkaar kunnen leveren. Zo geven we echt inhoud aan het van, voor en door principe.

Een hartelijke groet,

Michel Wouters
Directeur